Poprawne układanie membrany dachowej

Folia dachowa to produkt paroizolacyjny, którego zadaniem jest zapobieganie przenikaniu wilgoci z pomieszczeń do wnętrza konstrukcji dachu. Montuje się ją od strony poddasza, szczególnie w przypadku poddaszy użytkowych. Najczęściej ma kolor żółty i stanowi barierę chroniącą warstwę ocieplenia przed parą wodną powstającą wewnątrz budynku.

Membrana dachowa pełni zupełnie inną funkcję. Jej zadaniem jest odprowadzanie na zewnątrz pary wodnej, która gromadzi się pod pokryciem dachowym, przy jednoczesnej ochronie konstrukcji przed wilgocią, wiatrem i opadami atmosferycznymi. Dzięki temu warstwa ocieplenia oraz więźba dachowa pozostają suche.

Membrany dachowe składają się zazwyczaj z trzech lub czterech warstw materiału technicznego, pomiędzy którymi znajduje się specjalna warstwa porowata. To właśnie ona odpowiada za paroprzepuszczalność membrany. Nie sama grubość produktu decyduje o jego właściwościach, choć warto zaznaczyć, że grubsze membrany są zazwyczaj trwalsze i bardziej odporne na uszkodzenia mechaniczne.

Membrany dzielimy na:

• niskoparoprzepuszczalne – stosowane głównie przy poddaszach nieużytkowych,
• wysokoparoprzepuszczalne – przeznaczone do poddaszy użytkowych.

Paroprzepuszczalność membrany i sposób jej układania

Podstawowym parametrem określającym paroprzepuszczalność membrany jest współczynnik Sd, który informuje o oporze dyfuzyjnym materiału. Im niższa wartość Sd, tym lepsza zdolność do odprowadzania pary wodnej.

• Membrany o wartości Sd ≤ 0,04 m uznawane są za wysokoparoprzepuszczalne.
• Im wyższy współczynnik Sd, tym mniejsza paroprzepuszczalność materiału.

Membrana dachowa działa jednostronnie – z jednej strony umożliwia odprowadzanie pary wodnej, z drugiej natomiast stanowi barierę chroniącą przed wilgocią z zewnątrz. Dlatego bardzo istotne jest jej prawidłowe ułożenie.

Producenci stosują różną kolorystykę membran: czarną, grafitową, czerwoną, zieloną czy niebieską. Strona zewnętrzna zazwyczaj posiada nadruki – logo, nazwę produktu lub linie pomocnicze. To właśnie ta strona powinna być skierowana na zewnątrz, ponieważ charakteryzuje się zwiększoną odpornością na promieniowanie UV.

Każda membrana ma określony maksymalny czas, przez jaki może pozostawać nieprzykryta pokryciem dachowym (np. 3 tygodnie, 2 lub 6 miesięcy). Przekroczenie tego czasu może znacząco obniżyć jej trwałość.

Szczelina wentylacyjna a rodzaj membrany

Rodzaj membrany ma bezpośredni wpływ na konieczność wykonania szczeliny wentylacyjnej pomiędzy nią a warstwą ocieplenia:

• przy membranach nisko- i średnioparoprzepuszczalnych należy zachować szczelinę o szerokości ok. 4 cm, która umożliwia przepływ powietrza i osuszanie ewentualnej wilgoci,
• w przypadku membran wysokoparoprzepuszczalnych możliwe jest układanie ich bezpośrednio na ociepleniu, bez konieczności pozostawiania szczeliny.

Jak prawidłowo mocować membranę dachową?

Membranę dachową montuje się mechanicznie do krokwi:

1. za pomocą zszywek dekarskich,
2. przy użyciu gwoździ z szerokim łbem.

Należy pamiętać, aby nie naciągać membrany zbyt mocno. Pomiędzy krokwiami powinien pozostać delikatny zwis. Materiał ten pracuje pod wpływem zmian temperatury, a zbyt sztywne napięcie może prowadzić do uszkodzenia mocowań.

Na zamocowaną membranę montuje się kolejno kontrłaty oraz łaty. Dla zwiększenia szczelności zaleca się stosowanie specjalnych taśm uszczelniających pod kontrłaty i łaty.

Łączenie pasów membrany może odbywać się poprzez:

• odpowiednie zakłady,
• klejenie przy użyciu dedykowanych taśm,
• zastosowanie membran z fabrycznie zintegrowanym pasem klejącym.

Zakłady membrany dachowej

Pasy membrany muszą na siebie zachodzić. Minimalny zakład wynosi 15 cm, jednak w praktyce najczęściej stosuje się zakład 20–25 cm. Wielu producentów nanosi na membrany linie pomocnicze, które ułatwiają prawidłowe wykonanie zakładów.

Membranę zawsze układa się od okapu w kierunku kalenicy, nakładając kolejne pasy od góry na dolne warstwy. Taki sposób montażu zapobiega wnikaniu wody pomiędzy warstwy membrany i zwiększa szczelność całego dachu.